Program
Kadra
Rekrutacja
Kontakt
Aktualności
Galeria
Linki
Nasze Forum
|
Program
PROGRAM
Podstawą działania Szkoły jest nowatorski program wypracowany poprzez
wieloletnie doświadczenia edukacyjne jego autora Grzegorza Motyki,
zawierający materiały edukacyjne wykorzystywane w najlepszych amerykańskich oraz europejskich
szkołach jazzowych.
Szkoła oferuje naukę w klasie wokalnej lub naukę gry na następujących instrumentach:
gitara akustyczna
gitara elektryczna
gitara basowa
kontrabas
fortepian
skrzypce
akordeon
saksofon
perkusja
klarnet
trąbka
puzon
Zajęcia w Krakowskiej Szkole Jazzu i Muzyki Rozrywkowej mają charakter
lekcji indywidualnych, wykładów teoretycznych, zajęć w zespołach.
Program przewiduje następujące przedmioty:
1. Lekcje indywidualne:
Zajęcia instrumentalne
Wokalistyka
Emisja głosu
Fortepian obowiązkowy
2. Wykłady teoretyczne:
Historia Jazzu
Teoria
Kompozycja i aranżacja
Historia Muzyki
Kształcenie Słuchu
3. Zajęcia zespołowe:
Zespoły (combo, sekcja rytmiczna dla wokalistów)
Program Krakowskiej Szkoły Jazzu i Muzyki Rozrywkowej obejmuje kształcenie na trzech poziomach.
Nauka na każdym poziomie może trwać od 2 do 4 semestrów. Do zaliczenia danego poziomu wymagane jest zdanie w formie egzaminu obowiązujących przedmiotów.
Maksymalny, możliwy okres nauki w Szkole wynosi 6 lat.
Po zaliczeniu wszystkich poziomów i złożeniu egzaminu dyplomowego uczeń otrzymuje dyplom KSJiMR, uprawniający do wykonywania zawodu Muzyka Instrumentalisty lub Muzyka Wokalisty.
Absolwenci Szkoły moga kontynuować naukę na Kursie Mistrzowskim lub na studiach muzycznych w kraju i za granicą.
CHARAKTERYSTYKA PRZEDMIOTÓW
Wykładowcy Krakowskiej Szkoły Jazzu i Muzyki
Rozrywkowej korzystają
z własnych programów, opartych na dużym doświadczeniu,
wiedzy muzycznej, dorobku twórczym uczących w Szkole artystów. Podczas zajęć
uczniowie mają do dyspozycji najlepsze amerykańskie i europejskie materiały dydaktyczne.
Zajęcia instrumentalne / Wokalistyka
Podczas zajęć indywidualnych uczniowie zapoznają się z obowiązkowym
materiałem muzycznym (standardy jazzowe, blues, utwory jazz-rockowe),
oraz uczą się budowy improwizacji.
Emisja głosu (klasa wokalna)
Jest to przedmiot
uzupełniający dla klasy wokalnej, mający na celu usprawnienie
technicznych możliwości wydobywania i posługiwania się głosem.
Fortepian obowiązkowy
Na lekcjach uczniowie poznają podstawy gry fortepianowej ze szczególnym uwzględnieniem
nauki akompaniamentu. Opanowanie klawiatury pomaga uczniom w komponowaniu i aranżacji
oraz w praktycznym wykorzystaniu wiedzy teoretycznej (harmonia, skale, improwizacja).
Teoria
Pod ogólną nazwą teoria zawierają się następujące zagadnienia:
Zasady muzyki - nauka nut, gamy durowe i molowe, interwały, podziały
rytmiczne, skale instrumentów i transpozycje, instrumentoznawstwo.
Kształcenie słuchu - rozpoznawanie i zapis melodii oraz fraz jazzowych; akordów dur, moll,
septymowych, zwiększonych, zmniejszonych, alterowanych w układzie
skupionym i rozległym; podziałów rytmicznych (triole, synkopy, pauzy,
przesunięcia akcentów, polirytmia).
Harmonia i nauka improwizacji - budowa podstawowych akordów triady harmonicznej, skale i oznaczenia
funkcji harmonicznych, sekwencje II, V, I oraz I, VI, II, V; coda występująca
w bluesie i jazzowych standardach; koło kwintowe, dominanty wtrącone;
alteracje akordów i substytuty, progresje jazzowe. Przykłady improwizacji
jazzowych opartych na skalach modalnych i ich analiza harmoniczna.
Słuchanie muzyki - archaiczna forma bluesa, rozwój muzyki big-bandowej,
rozpoznawanie stylów - jazz tradycyjny, dixieland, swing, be-bop, cool,
hard-bop, straight ahead-jazz, mainstream, fusion lat 70, 80, kierunki we
współczesnej muzyce rozrywkowej i wpływy różnych gatunków muzycznych
bossa nova, samba, calypso, latin-rock, flamenco, muzyka ludowa różnych
kultur mająca wpływ na rozwój jazzu i muzyki rozrywkowej.
Podstawy aranżacji i kompozycji - ćwiczenia z notacji instrumentów, wprowadzenie klucza basowego i nauka
komponowania prostych riffów basowych, występujących w muzyce rockowej i
jazzowej. Zasady budowania walking-basu. Zapisywanie funkcji harmonicznych
na poszczególne instrumenty. Planowanie aranżacji (sekcja rytmiczna plus
instrumenty dęte, smyczkowe, wokal). Planowanie formy utworu jazzowego.
Zapisywanie własnych kompozycji.
Zajęcia teoretyczne podzielone są na 3 stopnie zaawansowania (3 lata nauki).
W każdym semestrze obowiązuje zaliczenie z tego przedmiotu, a po 3 latach
uczniowie przystępują do egzaminu.
Kompozycja i aranżacja
Po wyczerpaniu wszystkich zagadnień z Teorii nw systemie dur - moll uczeń staje przed wyborem własnej drogi twórczej.
Dobry improwizator jazzowy powinien mieć łatwość w komponowaniu różnych utworów. Na
lekcjach Kompozycji
i aranżacji obowiązuje program:
komponowanie utworów opartych o formę AA BA i skale modalne,
komponowanie ballady jazzowej i dowolnej kompozycji jazzowej w oparciu o różne formy,
komponowanie utworów opartych o formę bluesa z uwzględnieniem jego odmian,
komponowanie i analizy utworów w dowolnych formach zawierających również polirytmię,
nietypowe metrum i swobodę harmoniczną - muzyka free.
Każdy ze skomponowanych utworów uczeń ma obowiązek zaaranżować na różne składy
instrumentalne: combo (kwartet, kwintet, sekstet itp.), combo + kwartet
smyczkowy, big-band, big-band + kwartet smyczkowy.
Na lekcjach aranżacji uczeń poznaje współczesne techniki zapisu utworów
muzycznych, analizuje partytury napisane na combo, partytury kwintetów
smyczkowych z dziedziny jazzu i muzyki rozrywkowej. Analizuje również
partytury współczesnych kompozycji jazzowych pisanych przez
profesjonalnych amerykańskich aranżerów dla potrzeb uczelni jazzowych.
Analizując je uczeń uczy się również jak napisać proste i bardzo
dobrze brzmiące kompozycje i aranżacje.
Historia Jazzu
Jest to cykl wykładów ukazujących różnorodne procesy oraz
uwarunkowania, od jakich zależne było powstanie i rozwój światowego jazzu.
Wykład uzupełniany jest prezentacją materiału muzycznego, swym zasięgiem
czasowym obejmuje okres od narodzin muzyki negro-amerykańskiej, rozwoju
jazzu w dużych ośrodkach (Nowy Orlean, Nowy Jork, Kansas City), poprzez erę Swingu,
aż do powstania nowoczesnych odmian jazzu (Be-bop, Cool, Hard Bop).
Zespoły
Ważnym elementem nauczania jest praca w zespołach instrumentalnych
i wokalno-instrumentalnych. Uczniowie podzieleni są na grupy i pracują nad
repertuarem jazzowym oraz nad repertuarem z zakresu muzyki rozrywkowej (fusion,
jazz-rock) w małych zespołach typu combo oraz w zespole typu big-band.
Zespoły prowadzą kolejno wszyscy wykładowcy, realizując materiał
muzyczny (standardy jazzowe, własne kompozycje uczniów) przygotowany na cały
semestr. W każdym semestrze obowiązkowo trzeba poznać 8 standardów lub
utworów pisanych przez wykładowców. Aranżacje standardów muszą zawierać
temat, improwizację, special chorus lub aranżowane riffy, 4-taktowe breaki,
wstęp i zakończenie. Do pracy w zespołach typu combo zapraszani są
profesjonalni muzycy w charakterze asystentów.
ZAJĘCIA DODATKOWE
Warsztaty mistrzowskie i prelekcje
Do udziału w pracy dydaktycznej szkoły zapraszani są na jedno lub kilkudniowe
warsztaty i prelekcje wybitni artyści polscy i zagraniczni.
Dotychczas Grzegorz Motyka zaprosił do współpracy takich muzyków jak:
Mike Stern- gitara /USA/
Adam Makowicz - fortepian /PL/
Brad Terry- klarnet, gwizd artystyczny /USA/
Isi Rudnick - puzon, teoria, nauka improwizacji /USA/
David Friesen - kontrabas /USA/
Garrison Fewell - gitara /USA/
Janice Haringhton - wokalistyka (jazz, gospel) /USA/
Michael Parkinson - tršbka,teoria, combo /USA/
Curtis Johnson - saxofon /USA/
Wyjazdy zagraniczne
Uczniowie Krakowskiej Szkoły Jazzu i Muzyki Rozrywkowej prezentują swoje osiągnięcia
podczas koncertów zagranicznych. Dotychczas jako reprezentacja Szkoły pod kierunkiem Grzegorza Motyki
odwiedzili następujące miasta i imprezy:
Festiwal Jazz Off w Orleanie /Francja/
Dni Muzyki w Norymberdze /Niemcy/
Dni Krakowa w Wilnie /Litwa/
Lwów /Ukraina/
Frankfurt nad Menem /Niemcy/
Młodzieżowy Festiwal Jazzowy w Wilnie /Litwa/
Dni Krakowa w Innsbrucku /Austria/
Kuno Jazz - Norymberga /Niemcy/
|